Zawartość mediów społecznościowych przewiduje obiektywizm

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak Wasza aktywność w mediach społecznościowych może być postrzegana przez innych ludzi? Większość z nas zapewne tak, możemy jednak przyjąć, że niewielu ma na myśli wymiar sprawiedliwości. Badania opublikowane w Journal of Forensic Psychology Research and Practice pokazują, że jeśli kandyduje się do ławy przysięgłych, trzeba zwracać uwagę na to, co udostępnia się na Facebooku.

W systemie sądowym Stanów Zjednoczonych dużą rolę odgrywają ławy przysięgłych, którzy odpowiedzialni są za wydawanie werdyktu. Osoby te są wyselekcjonowane w tzw. procesie przesiewowym (voir dire). Prawnicy w ramach tego procesu zaczęli przeszukiwać media społecznościowe kandydatów. Jak wynika z innych badań – informacje umieszczone na profilu na Facebooku można z dużą trafnością odczytać informacje m.in. o poglądach politycznych czy opiniach na tematy społeczne, które nie zostałyby wychwycone w normalnym voir dire. Postawy kulturowe wobec gwałtu wyróżniają się przenoszeniem odpowiedzialności za przestępstwo ze sprawcy na ofiarę (victim blaming). Zjawisko to z czasem przeniknęło również do wymiaru sprawiedliwości, co stanowi znaczącą przeszkodę prawną. Statystyki pokazują, że gwałt i napaść na tle seksualnym są bardzo rzadko zgłaszane (30%) i tylko ok. 2% oskarżonych jest skazywanych.

Wiara w tzw. mity na temat gwałtów (rape myth) jest określana jako akceptacja mitu gwałtu (rape myth acceptance; RMA) i obejmuje przekonania typu: „skoro się nie broniła to znaczy, że tego chciała”.  Metaanaliza (Dinos, 2015) podejmowania decyzji przez ławników w sprawach dotyczących gwałtu wykazała, że wysokie wyniki w skali RMA mogą skutkować minimalizowaniem wyroków dla sprawcy. Ponadto, Swigger (2015) pokazuje, że RMA powiązane jest z konserwatywnymi poglądami oraz negatywnymi stereotypami nt. kobiet i seksualności.

W prezentowanym badaniu autorki Klein i Yamamoto (2020) z Uniwersytetu Maastricht oraz Carleton zadały pytania: czy udostępnianie konserwatywnych opinii na facebooku wiąże się ze zmniejszonym prawdopodobieństwem wydania wyroku winy a co za tym idzie z mniejszą długością wyroków oraz czy występują w tym względzie różnice międzypłciowe? Badaczki dodatkowo postulowały pośredniczenie akceptacji mitu gwałtu (RMA).

Do badania zakwalifikowano 146 osób, gdzie 42% określiła się jako osoby z poglądami liberalnymi a 21% z konserwatywnymi. Procedura badawcza zawierała listę postów krążących po Facebooku zawierających pięć polaryzujących kwestii kulturowych: aborcja, prawa kobiet, imigracja, prawa LGBTQ+ i zmiany klimatu. Przy każdym poście pytano uczestników o możliwe działanie (np. „udostępnij”, „zgłoś”). Następnie badanym pokazano tekst o seksualnej napaści. Kolejno uczestników poproszono o wydanie wyroku winny/niewinny, a następnie zapytano w skali 0 – 10 lat – jaką długość kary zarekomendowaliby dla oskarżonego? Po tym etapie, badanym dano do wypełnienia skalę RMA, gdzie uczestnicy zaznaczali czy zgadzają się z danym stwierdzeniem. Po właściwym badaniu wypełniano ocenę siebie w skali 0-100, gdzie im wyższy wynik na skali tym silniejszy konserwatyzm.

Wyniki wykazały, że 83% badanych uczestników uznało osobę za winną i zaleciło średnią długość kary 6,16 lat. Kobiety częściej głosowały za uznaniem osoby za winną niż mężczyźni. Dodatkowo, im więcej udostępnianych postów o charakterze liberalnym, tym częściej osoba rekomendowała dłuższy wyrok oraz wykazywała niższy poziom RMA. Pokazano też, że im wyższy poziom RMA tym krótszy rekomendowany wyrok. Wyniki te zgadzają się z innymi badaniami nt. powiązania wysokiego poziomu RMA z negatywnymi opiniami na temat kobiet oraz systemami przekonań jak seksizm czy rasizm.

Związek między wynikiem udostępniania postów, RMA uczestnika a jego werdyktem pokazuje, jak wszechobecne są mity dotyczące gwałtu w systemie sądowniczym. Autorki wskazują: „aby kobiety miały poczucie, że mogą wystąpić do sądu i stanąć twarzą w twarz z napastnikami, konieczne jest zapewnienie im sprawiedliwego procesu, skupiającego się na przestępstwie, a nie na obwinianiu ofiary”, a więc tym samym koniecznością są dalsze badania. Decyzje w sprawach dotyczących napaści można tłumaczyć wieloma zmiennymi, dlatego wyniki  mogą nie być na tyle znaczące w procesie voir dire, jednak mogą sugerować, że jednym z predyktorów jest udostępnianie postów dotyczących zagadnień społecznych w mediach społecznościowych.

Chcesz wiedzieć więcej?

(C) Zdjęcie Unsplash.com

Klein, C., Yamamoto, S. (2020). Detecting Victim Blaming Biases Using Social Media, Journal of Forensic Psychology Research and Practice, DOI: 10.1080/24732850.2020.1763087

Print Friendly, PDF & Email
Total
0
Shares
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Related Posts
Czytaj dalej

Postaw się!

Jeśli macie taki dzień, kiedy potrzebujecie porządnego zastrzyku pewności siebie, przyjmijcie postawę zadufanego w sobie prezesa gigantycznej międzynarodowej…