Skutki hałasu

Działanie silnego hałasu prowadzi do podwyższonej aktywności fizjologicznej, podobnej do ogólnej reakcji człowieka na stres. Niektórzy badacze twierdzą, że to właśnie stres jest pośrednikiem relacji między hałasem a zdrowiem psychicznym. Przekrój badań pokazuje, że osoby narażone na hałas częściej zgłaszają takie dolegliwości jak ból głowy, niepokój, mdłości, irytacja, impotencja seksualna, a także zmienność nastroju.

Co ciekawe, badania brytyjskie, które obejmowały 2398 mężczyzn wykazały, że hałas wiąże się z odczuwaną przykrością, nie przedstawiały natomiast związku z zaburzeniami psychicznymi (Stansfeld i in., 1993). Jedną z bolączek współczesnych miast jest narastający hałas lotniczy, który doskwiera mieszkańcom osiedli otaczających lotniska. W serii badań prześledzono zależność między hałasem lotniczym oraz zdrowiem psychicznym osób mieszkających w pobliżu londyńskiego Portu Lotniczego Heathrow (Kryter, 1990). Otrzymano dane wskazujące na pozytywną zależność między hałasem a objawami psychiatrycznymi. Chociaż są one traktowane jako kontrowersyjne i wymagające dalszych badań, wskazują jednak na interesującą tendencję. Hałas poza stresem może również powodować utratę spostrzeganej kontroli i wyuczoną bezradność, co następnie zwiększa podatność na zaburzenia psychiczne.

Poza sferą emocjonalną, hałas wpływa także na funkcje poznawcze i motywacyjne człowieka. W jednym z badań dawano uczestnikom niemożliwą do rozwiązania łamigłówkę. Liczba podejmowanych prób jej rozwiązania traktowana była jako wskaźnik tolerancji na frustrację bądź wskaźnik wytrwałości. Glass, Singer i Friedman (1969) wykazali, że osoby, którym eksponowano nieprzewidywalny i niemożliwy do kontrolowania dźwięk o natężeniu 108 dB przed rozpoczęciem zadania przejawiały o połowę niższą tolerancję na frustrację, w porównaniu do grupy kontrolnej, która wykonywała zadanie w ciszy oraz grupy, której eksponowano hałas przewidywalny lub dający się kontrolować (np. wyciszyć). Im większy jest poziom spostrzeganej kontroli, tym większa jest wytrwałość badanych w tego typu zadaniach.

Można to wytłumaczyć za pomocą teorii zasobów uwagi. Po zakończeniu hałasu, który przyciąga uwagę, pojawia się efekt zmęczenia i dopiero po pewnym czasie można skupić uwagę na wykonywaniu zadania umysłowego. Jeśli jednak osoba spostrzega hałas jako poddający się kontroli, to poświęca mu dużo mniej uwagi i w związku z tym wymaga ona mniej czasu, by wrócić do normalnego funkcjonowania, mniejsze jest również prawdopodobieństwo wystąpienia wówczas wyuczonej bezradności.

Więcej informacji:
(C) Zdjęcie Seth Doyle
Tekst ukazał się również na łamach profilu Psychologia środowiskowa
Bing-shuang, H., Yue-lin, Y., Ren-yi, W., Zhu-bao, C. (1997). Evaluation of depressive symptoms in workers exposed to industrial noise. Homeostasis in Health and Disease, 38, 123-125.
Glass, D.C., Singer J.E., Friedman, L.W. (1969). Psychic cost of adaptation to an environmental stressor. Journal of Personality and Social Psychology, 12, 200-210.
Kryter, K.D. (1990). Aircraft noise and social factors in psychiatric hospital admission rates: A re-examination of some data. Psychological Medicine, 20, 395-411.
Stansfeld, S.A. (1992). Noise, noise sensitivity and psychiatric disorder. Psychological Medicine Monograph 22. Cambridge: Cambridge University Press.
Print Friendly, PDF & Email
Sending
User Review
0 (0 votes)
Total
20
Shares
One comment
  1. Przecież NIC nie zbadano i niczego nie wyjaśniono, jedynie skonstruowano iż jak kogoś podda się działaniu hałasu to puszczą mu nerwy szybciej niż innym. Ciekawe ile kosztowały te badania?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Related Posts