Zazdrość

Czy da się żyć szczęśliwie w związku niemonogamicznym?

Wzorzec małżeństwa jako dwuosobowego związku kobiety i mężczyzny nie jest wcale uniwersalny i ponadkulturowy. W społecznościach zamieszkujących Himalaje związek jednej kobiety z kilkoma mężczyznami nie należy do rzadkości, w północnych Indiach czy dorzeczu Amazonki mężczyźni nieraz mają po kilka żon. W kulturze euroatlantyckiej wyłączność od lat jest uznawana za fundament zdrowego związku, obecnie jednak coraz częściej mówi się o modelach związków, które jej nie zakładają, czyli tzw. konsensualnej niemonogamii (consensual non-monogamy). Wiedza i zgoda wszystkich stron na taki układ odróżnia konsensualną niemonogamię od zdrady występującej w związkach zorientowanych na monogamię.

Wzbudzasz czasami zazdrość swojego partnera?

W związku dwojga ludzi możemy zaobserwować całą gamę uczuć i stanów pozytywnie wpływających na konstrukcję związku. Jednakże żaden związek nie jest idealny, a jego nieodłączną częścią jest występowanie pomiędzy stronami bliskiego związku stanów powodujących u nich odczucie pewnego dyskomfortu. Jednym z nich jest zazdrość, która przez badaczy została zdefiniowana jako złożony stan afektywny, obejmujący gniew, lęk i żal. Nasuwa się zatem pytanie, czemu w bliskim związku dwojga ludzi zaangażowanych romantycznie mogłaby pojawiać się akurat zazdrość?

Zazdrosny jak pies

Miłośnicy czworonogów często przypisują im skomplikowane emocje i odczucia, takie jak poczucie winy (“mój pies od razu wie, że coś przeskrobał!”), zazdrość czy złośliwość intencji. Zapominają przy tym często, że emocjonalny świat czworonogów jest nieco mniej skomplikowany niż ludzki i że interpretowanie zwierzęcych zachowań w ludzkich kategoriach niesie więcej szkody niż pożytku - a już z pewnością nie ułatwia wzajemnego zrozumienia.

Jednak jak bardzo ubogi jest wachlarz emocji naszych czworonożnych przyjaciół? Jeżeli chodzi o psy, do tej pory przedstawiono naukowe dowody na to, że przeżywają raczej emocje proste (lęk, radość czy smutek) natomiast te bardziej złożone czy skomplikowane (jak chociażby wstyd) pozostają poza ich zdolnością odczuwania. Gdzie w tym wszystkim miejsce na zazdrość? Dotychczasowe teorie głosiły, że zazdrość to uczucie skomplikowane, wymagające złożonych umiejętności poznawczych, a więc niedostępne zwierzętom. Jednak ilość anegdotycznych dowodów na istnienie wyjątkowo zazdrosnych psów zainspirowała badaczki - Christine Harris oraz Caroline Prouvost – do przeprowadzenia eksperymentu, którego celem było wychwycenie oznak zazdrości właśnie u psów.

Jak smakuje miłość?

Czy to jakich określeń używamy do opisu zdarzeń może wpływać na to co czujemy? Czy niektóre metaforyczne wyrażenia zniekształcają subiektywne procesy spostrzegania? Badacze z Uniwersytetu w Singapurze postanowili sprawdzić czy aktywizacja miłości i zazdrości może wpłynąć na odczuwanie smaków.

Mleko matki jest słodkie, a dla dzieci karmienie, oprócz oczywistego zaspokajania głodu, jest także najważniejszą oznaką miłości i opieki. W serii wcześniejszych badań okazało się, że miłość romantyczna, jak i miłość matczyna są odczuwane przez te same części mózgu. Doktor Tong Mun Wai Edddie i jego współpracownicy postanowili więc przeanalizować związek pomiędzy odczuwaniem słodkiego smaku a miłością. Dodatkowo, zastanawiano się, czy również zazdrość może być wiązana z jakimś konkretnym smakiem. Na przykład kwaśny, żrący kwas może zniszczyć ciało, tak jak zazdrość niszczy związek, a gorzkie pokarmy mogą być zatrute, tak jak zazdrość może truć uczucie dwojga ludzi. Aby sprawdzić czy miłość ucieleśniona jest słodkim smakiem a zazdrość kwaśnym i gorzkim przeprowadzono serię badań.