Samotność

Jaki jest związek samotności z negatywnymi emocjami?

Samotność to jeden z najpowszechniejszych problemów społecznych dzisiejszego świata. Poczucie osamotnienia nierzadko przyczynia się do pogorszenia naszego stanu fizycznego i psychicznego, a także wpływa na to, jak funkcjonujemy w relacjach z innymi. Co sprawia, że mimo wielu możliwości nawiązania kontaktu z innymi czujemy się samotni? I jakie doświadczenia mogą pomóc w pozbyciu się tego uczucia? Odpowiedzi na te pytania udzielają Xianmin Gong i Jana Nikitin w tekście opublikowanym na łamach Cognition and Emotion.

Czy Internet zmniejsza nasze poczucie samotności?

Portale społecznościowe mają z założenia łączyć ludzi ze sobą, wzmacniać kontakty, tworzyć okazje do ich nawiązywania. I choć w większości przypadków tak się dzieje, w niektórych sytuacjach korzystanie z portali wzmacnia poczucie osamotnienia.

Najnowszy artykuł opublikowany w „Perspectives On Psychological Science” autorstwa dr Rebecci Nowland z Uniwersytetu w Manchester i jej współpracowników z Uniwersytetu w Chicago, pokazuje że istnieje dwukierunkowy związek pomiędzy korzystaniem z Internetu do celów społecznych (czyli korzystaniem z portali takich jak Facebook czy Twitter), a poczuciem samotności.

Samotna starość

Samotność jest stanem, któremu towarzyszą negatywne uczucia, lęk, smutek, a nawet depresja. Osamotnienie jest jeszcze bardziej bolesne, gdy człowiek jest w starszym wieku, zostaje sam, bez rodziny, przyjaciół, pomocy w trudnym dla siebie czasie. Dlatego też samotność u starszych osób może się przyczynić do wielu fizycznych i psychicznych problemów ze zdrowiem, a nawet chęci własnej śmierci (np. Heikkinen & Kauppinen, 2011; Iecovich, Jacobs, & Stessman, 2011). Zespół szwedzkich naukowców (Lena Dahlberg, Lars Anderssonc , Kevin J. McKeeb i Carin Lennartsson) postanowił zbadać to zjawisko skupiając się na dwóch głównych pytaniach: czy i jakie zmiany w poczuciu osamotnienia zachodzą wraz z wiekiem oraz jakie są czynniki, dzięki którym można przewidzieć poczucie samotności. Wyniki ich badania prowadzonego w latach 2004-2011 zostały opublikowane na łamach Aging & Mental Health.

Osiedla grodzone: bezpieczeństwo czy izolacja?

Osiedla zamknięte charakteryzują się występowaniem fizycznej bariery odgradzającej dany kompleks budynków od otaczających terenów. Swobodny dostęp na rejon osiedla mają najczęściej jedynie jego mieszkańcy, czyniąc ogrodzoną przestrzeń pożądaną ze względu na oczekiwane bezpieczeństwo i wysoki standard mieszkań. Jednak jak pokazują przeprowadzone dotychczas badania, mur wokół osiedla nie zawsze spełnia swą ochronną rolę, a nawet może mieć negatywny wpływ na społeczne funkcjonowanie mieszkańców.

W badaniu przeprowadzonym na terenach Warszawy w 2007 roku, mieszkańcy osiedli zamkniętych okazali się grupą bardziej homogeniczną i mniej aktywną społecznie w porównaniu do badanych zamieszkujących osiedla otwarte. Jednocześnie, mieszkający na ogrodzonym terenie w istocie przejawiali wyższe poczucie bezpieczeństwa, co mogłoby wskazywać na skuteczne pełnienie protekcyjnej roli ogrodzenia. Warto jednak zwrócić uwagę na wyższe zarobki mieszkańców, jak i krótszy średni czas zamieszkiwania na osiedlach zamkniętych, co mogło mieć wpływ na wyniki badań.

Dlaczego nie możemy zerwać z Facebookiem?

“Wiesz co” - zaczęła znajoma na mój wniosek, że może za długo przesiaduje na Facebooku - “ale ja w ten sposób mam kontakt ze swoimi znajomymi z Polski i mogę dzielić się tym, co u mniej się dzieje na co dzień.” W zasadzie nie było nic więcej do powiedzenia. Ludzie używają Facebooka (FB) z różnych powodów, ale bardzo ogólnie te powody można spiąć klamrą “powodów społecznych” (Nadkami, Hoffman, 2012). Psychologów zastanawia fenomen portali społecznościowych, które z racji natury rzeczy nie dostarczają dotyku czy wymiany spojrzeń. Mimo tego, bardzo wiele osób posiada aktywne konta. Znamy jednak bardzo ciekawe badania, które wykazują istnieje dwukierunkowego procesu rządzącego dążeniem do fejsbukowania, jak i ciągłym pozostawaniem w nim.

Smakowite towarzystwo

Posiłek w towarzystwie czy w samotności? Okazuje się, że już sama obecność drugiej osoby, która robi to samo co my, zwiększa przyjemność i intensyfikuje doznania smakowe!

Erica Boothby z Yale University (wraz z zespołem) poprosiła kobiety o przetestowanie smaku czekoladek. Pierwszą jadły w towarzystwie pomocnika badacza. Przy kolejnym kawałku towarzysz nie jadł, lecz zajmował się oglądaniem książki. Na końcu procedury badacze pytali uczestniczki, jak bardzo smakowały im czekoladki oraz jak oceniają intensywność ich smaku (np. zawartość kakao). Okazało się, że czekoladka jedzona w towarzystwie była smaczniejsza! „Robienie czegoś wspólnie z drugą osobą sprawia, że silniej skupiamy sie na doświadczanej rzeczywistości” – konkludują badacze na łamach „Psychological Science”. A jakie są Wasze doświadczenia?

Sam na sam ze swoimi myślami? Nigdy!

Większość ludzi nie czuje się komfortowo w swojej własnej głowie – wynika z badań opublikowanych w prestiżowym czasopiśmie Science. Do czego może się posunąć człowiek, aby nie myśleć? Uczestnicy badań przeprowadzonych przez Timothy’ego Wilsona z University of Virginia i jego współpracowników z Harvard University zdecydowanie bardziej woleli robić cokolwiek, choćby słuchać muzyki czy bawić się smatfonem, byle tylko nie pozostawać w bezczynności, oddając się po prostu myśleniu czy marzeniom. Co ciekawe niektórzy woleli otrzymać łagodne porażenie prądem niż być sam na sam ze swoimi myślami!

Bezbolesna samotność

Nastolatki szukają akceptacji w grupie rówieśniczej, osoby dorosłe wsparcia i opieki. Na różnych etapach życia może nam jednak doskwierać poczucie samotności. Opuszczeni i odrzuceni czujemy się pozostawieni na pastwę losu. Jako “zwierzęta społeczne”, potrzebujemy innych do prawidłowego funkcjonowania, ale czy brak przyjaciół rzeczywiście jest bolesny? DeWall i Baumeister, psycholodzy z Uniwersytetu Stanowego na Florydzie odkryli, że osoby samotne są bardziej odporne na ból!

Pomysł na badania zrodził się z paradoksu. Osoby wykluczone społecznie raportowały takie same stany emocjonalne jak osoby cieszące się akceptację i wsparciem innych. Skąd to emocjonalne otępienie? według autorów, odrzucenie społeczne aktywuje w naszym ciele system reagujący i odpowiadający na ból, a tym samym zmienia sposób w jaki rejestrujemy jego fizyczne i psychiczne właściwości. Mało tego, jeżeli nasze ciało używa tego samego systemu, odpowiadając na fizyczne i interpersonalne zranienie, to prawdopodobnie fizyczny ból i emocje są połączone. Innymi słowy jeśli nasze ciało reaguje odrętwieniem na ból, prawdopodobnie w ten sam sposób reaguje na emocje. Badaczom pozostało jedynie sprawdzić czy związek ten istnieje naprawdę.

Samotność przyprawia o dreszcze

Czy będąc samotnym częściej odczuwałeś zimno? Ciepły koc i kubek gorącej herbaty to sposoby nie tylko na zimowe wieczory. Chen-Bo Zhong i Geoffrey Leonardelli z Uniwersytetu w Toronto postanowili sprawdzić czy poczucie odrzucenia wiąże się ze zwiększonym odczuwaniem chłodu. W dwóch pomysłowych i prostych eksperymentach badacze postanowili przetestować hipotezę, zgodnie z którą sytuacja wykluczenia społecznego sprawia, że otaczający nas świat wydaje się zimniejszy. Przypomnijcie sobie sytuacje z czasów szkoły, studiów, a nawet pracy, w której czuliście, że grupa nie chce Was zaakceptować lub wyklucza Was z powodów nie do końca dla Was zrozumiałych. Czuliście się źle? A może od razu sięgaliście po ciepły sweter lub bluzę? A jak czuliście się w sytuacji kiedy grupa w pełni Was akceptowała?