Rodzic

Czy relacje rodziców z dziećmi wpływają na ich późniejsze związki?

Jak ważna jest więź z rodzicami? Dysfunkcyjna relacja między rodzicami a dziećmi może u tych drugich powodować m.in. poczucie osamotnienia w ich związkach miłosnych w wieku dojrzałym! Okazuje się, że relacje dzieci z ich opiekunami mogą kreować odmienne wzorce postrzegania, odczuwania i zachowania wobec siebie i innych. Dlaczego tak się dzieje?

John Bowlby w książce „Przywiązanie” wskazuje, że relacja przywiązania należy do zachowań instynktownych i kształtuje się głównie wskutek aktywności dziecka wobec rodziców. Jej biologiczną funkcją jest ochrona przed niebezpieczeństwami. Małe dzieci nie mogą liczyć na siebie. Nie są zdolne do przetrwania w samotności. Fundamentalnym celem interakcji między dzieckiem a opiekunem jest uformowanie długotrwałego i emocjonalnego związku między nimi. Nie zawsze jednak tak się dzieje.

Domowa edukacja

Gdy pojawiają się pierwsze problemy szkolne, rodzice często starają się wyręczać pociechę w zadawanych ćwiczeniach - badania pokazują, że taka strategia jest bardzo nieskuteczna.

Wyniki badań opublikowane na łamach Child Development sugerują, że dzieci potrzebują od dorosłych przede wszystkim wzmocnienia dla wytrwałości w samodzielnych wysiłkach. Badacze udowadniają, że dzieci słabiej radzące sobie w szkole, poprawiały swoje oceny, gdy matki reagowały na ich porażki wsparciem emocjonalnym lub pomocą w przemyśleniu problemu. Dzieci, którym matki pomagały w sposób silnie kontrolujący (karząc dziecko za złe oceny lub samodzielnie wypełniając zadania domowe) radziły sobie jeszcze gorzej niż na początku.

Odpowiedz mi mamo

Dziecięca ciekawość nie zna granic? Niekoniecznie. Wystarczy w umiejętny sposób opisywać potomstwu otaczający je świat.

Deborah Nelson, Morghan Holt i Louisa Chan Egan z Swarthmore College przekonują na łamach magazynu Psychological Science, że uciążliwym dla rodziców ciągiem pytań, dzieci poszukują informacji na temat funkcji nieznanych przedmiotów.

Kontaktom z niesklasyfikowanym obiektem towarzyszy wyciągnięty palec i krótkie pytanie: „co to?”. Naturalną odpowiedzią zmęczonego rodzica jest wskazanie oryginalnej nazwy. Jednak pociechy nie poszukują jedynie etykietek, ale chcą znać zastosowanie dla poszczególnych rekwizytów.