Płeć

Jak bakterie robią motylkom seksmisję

Istnieje duża grupa bakterii należących do rodzaju Wolbachia. Potrafią one żyć tylko w cytoplazmie komórek swoich gospodarzy, i podobnie jak symbiotycznych bakterii rurkoczułkowców naukowcom nie udało się ich nigdy wyhodować. Infekują one bardzo wiele bezkręgowców, m.in. owady, pajęczaki, skorupiaki, nicienie, powodując zmiany w stosunkach damsko-męskich danej populacji. Bakterie przenoszą się tylko poprzez komórki jajowe, a nigdy plemniki, a więc przekazywane są tylko pomiędzy samicami (z matki na córkę, przechowują się w jajnikach i potem trafiają do cytoplazmy komórek rozrodczych), co dla bakterii oznacza, że przeżyją w samicach, ale zginą, jeśli znajdą się w komórkach męskich.

Jak dotykasz, tak postrzegasz

W codziennym życiu mężczyźni uchodzą za prawdziwych twardzieli, podczas gdy kobiety najczęściej kojarzone są z delikatnością i kruchością. Przyczyn dla takiej kategoryzacji może być wiele, ale to raczej płeć brzydka utożsamiana jest z wytrzymałością i siłą. Chociaż rzeczywistość nie zawsze idzie w parze z naszymi przekonaniami, psychologowie potrafią wykazać w jaki sposób myślenie o płci może być powiązane z cielesnymi doświadczeniami.

Michael Slepian oraz jego koledzy udowodnili w dwóch eksperymentach, że fizyczne doświadczenie twardości sprawia, że ambiwalentne płciowo twarze, częściej kategoryzujemy jako męskie. Są to pierwsze wyniki badań, które sugerują, że wiedza na temat kategorii społecznych może być odzwierciedlona przez nasze ciało zgodnie z teorią ucieleśnionego poznania (ang. embodied cognition).

Kocha? Nie kocha? Czy niepewność jest atrakcyjna?

Już niebawem walentynki. Cokolwiek sądzić o tym dniu, wielu z pewnością zaprząta sobie głowę potencjalnym sposobem spędzenia tego specyficznego święta. Stary truizm mówi, że jeśli otwarcie deklarujemy wobec kogoś sympatię, istnieje duże prawdopodobieństwo, że ten ktoś polubi nas. Czy jest tak zawsze? Otóż niekoniecznie, czasem największym magnesem może być bowiem „udawanie niedostępnego”. Czyli innymi słowy – zmuszenie innych do myślenia o tym, czy go lubimy czy nie. Jak wynika z artykułu opublikowanego na łamach Psychological Science przez Erin Whitchurch i Timothego Wilsona (Uniwersytet Virginia) oraz Daniela Gilberta (Uniwersytet Harvarda) kobiety mogą być bardziej zainteresowane mężczyzną, gdy nie są pewne jego uczuć.

Gotowe na wszystko?

W psychologii, podobnie jak w innych naukach, pojawiają się teorie kontrowersyjne, a nawet w pewien sposób niebezpieczne. Jedną z nich jest hipoteza przygotowania (ang. preparation hypothesis) zakładająca istnienie u kobiet biologicznego mechanizmu, który pozwala chronić narządy płciowe w sytuacji niechcianego seksu.

Założenia tej odważnej teorii powstały w oparciu o wcześniejsze badania, które wykazały, że seksualne pobudzenie narządów płciowych kobiet powstaje w odpowiedzi na różne bodźce seksualne. Nawet takie, które nie są związane z preferencjami seksualnymi lub uczuciami je wywołującymi.

Umrzeć młodo z miłości

Badaczy zaciekawił fakt, że śmiertelność młodych mężczyzn jest niemal trzy razy wyższa niż śmiertelnosć kobiet. Dysproporcja ta została zarejestrowana w 20 krajach.

-“Fakt posiadania chromosomu Y jest aktualnie największym pojedynczym czynnikiem ryzyka śmiertelności w krajach rozwiniętych” – mówi Daniel Kruger z University of Michigan. Dr Kruger i profesor Nesse przeanalizowali statystyki zgonów w 20 krajach na przełomie ostatnich 70 lat. Stosunek śmiertelności mężczyzn do śmiertelności kobiet najwyższy jest w czasie adolescencji. W tym wieku na każde 10 przedwczesnych zgonów kobiet przypada 29 zgonów mężczyzn. Najwyższą różnicę między płciami odnotowano dla samobójstw. Na jedną samobójczynię przypada średnio 9 samobójców.

Homo Sapiens Roku 2010!

To kobieta! W naszej zabawie udział wzięły 124 kobiety oraz 90 mężczyzn i w tym wypadku ilość odegrała kluczową rolę. Zanim przystąpimy do ogłoszenia zwycięzców oraz nadania wyjątkowego tytułu Homo Sapiens Roku 2010, zacznijmy od poznania prawidłowych odpowiedzi.

Tym razem zadanie było o wiele trudniejsze, ponieważ postanowiliśmy przetestować wiedzę, którą mogliście zdobyć czytając badania.net. Sprawdźmy zatem czego my jako redakcja oraz Wy jako czytelnicy mogliście dowiedzieć się  w 2010 roku:

Homo Sapiens Roku 2010 – Wielka Rywalizacja Płci

Człowiek Roku? Dla nas to za mało! Człowiek Rozumny Roku brzmi znacznie lepiej. Po raz pierwszy w Polsce i prawdopodobnie na świecie ogłaszamy konkurs na Homo Sapiens Roku 2010. Najważniejsze w tej rywalizacji jest jednak to, czy tytuł zdobędzie samiec, czy samica.

Odpowiedź na to pytanie poznamy już za 7 dni. Najpierw musisz odpowiedzieć na na pyania konkursowe. Nie pozwól aby płeć przeciwna pokonała Twoją własną! Codziennie będziemy podawać cząstkowe wyniki rywalizacji płci.

Dwa oblicza zdrady

Zdrada prawie zawsze prowadzi do cierpienia jednego z partnerów i dotyczy w równym stopniu mężczyzn jak i kobiety. Niestety na tym etapie podobieństwa kończą się, a do głosu dochodzi bogaty wachlarz różnic „międzypłciowych”. Wyobraź sobie, że jesteś w heteroseksualnym związku i odkrywasz, że Twój partner lub partnerka niedawno przespała się z inną osobą. Czy w tym wypadku gorsza byłaby wiadomość o romansie heteroseksualnym czy homoseksualnym?

Jaime Confer oraz Mark Cloud, wykazali że mężczyźni przejawiają większą chęć kontynuowania związku, gdy partnerka zdradzi ich z inną kobietą niż z gdy dopuści się zdrady z innym mężczyzną. Deklaracje kobiet biorących udział w badaniu były całkowitym przeciwieństwem opinii panów. Dla płci pięknej zdrada partnera z innym mężczyzną była o wiele poważniejszym problemem niż jego skok w bok z inną kobietą.

Wyczuleni rodzice

Neuropsycholodzy z Uniwersytetu w Bazylei zaprosili do swojego laboratorium mamusie i tatusiów oraz osoby bezdzietne. Badanie aktywności ich mózgów podczas odtwarzania specjalnie spreparowanych nagrań, przyniosło bardzo ciekawe rezultaty.

Przegląd Biological Psychiatry popularyzuje wyniki eksperymentów zespołu doktora Ericha Seifritza, który udowadnia, że rodzice bardziej wsłuchują się w dziecięcy płacz niż śmiech. Szwajcarscy badacze monitorowali za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego, aktywność mózgu u dorosłych, podczas odtwarzania im nagrania płaczu i śmiechu niemowlaków. Jak się okazało, mózgi osób posiadające potomstwo, reagowały silniej na dziecięce szlochy niż na zadowolenie, zaś osoby bezdzietne mocniej angażował dziecięcy śmiech. Co ciekawe, kobiety reagowały na płacz dzieci niezależnie od tego, czy były matkami, podczas gdy mózgi bezdzietnych mężczyzn, nie wykazywały wzmożonej reakcji na dziecięcy płacz. Naukowcy tłumaczą tę różnicę tym, że w przypadku kobiet, taka reakcja jest cechą wrodzoną, zaś w przypadku tatusiów, raczej wyuczoną. Wyczulonym na płacz potomstwa obszarem w mózgu, jest rejon jądra migdałowatego, odpowiedzialnego za przetwarzanie emocji. – Płacz sugeruje rodzicom, że dzieje się coś niedobrego, co angażuje ich zainteresowanie i troskę – tłumaczy Seifritz.

Niekompetencja seksapilu

Przez ostatnie lata kobiety uzyskując zasłużone miejsce w nowoczesnym społeczeństwie zdobywały również wyżej płatne stanowiska. I chociaż nadal płeć piękna zarabia mniej niż męska, to i tak rozwinął się nowy typ stereotypów – np. kobiety robiącej karierę. Badania grupy amerykańskich psychologów pokazują, że nowe stereotypy przenikają się ze starymi w niekiedy bardzo degradujący dla niewiast sposób. Zwłaszcza, jeśli w grę wchodzi seksapil.

Wcześniejsze studia podzieliły ogólny stereotyp kobiety na trzy podgrupy: zgodny z tradycją (np. „kura domowa”), niezgodny z tradycją (np. kobieta robiąca karierę) oraz związany z seksem. Ponieważ grupy te są bardzo różnie charakteryzowane, kobieta chcąca zaistnieć w obu kategoriach, może być oceniana niesprawiedliwie. Ale jak bardzo może jeden stereotyp wpłynąć na drugi? Peter Glick wraz z drużyną postanowili to sprawdzić. Skonstruowali eksperyment mający zbadać jak seksualność będzie oddziaływać na ocenę dziewczyny pełniącej wysokie stanowisko. Zadanie o tyle ciekawe, że wysoka pozycja w firmie kojarzona jest zwyczajowo z miejscem odpowiednim dla mężczyzny.