Historia

Zaufanie do obcych a akceptacja różnorodności

Zaufanie do grup obcych to kwestia nurtująca badaczy społecznych od dawna. Co wpływa na poziom zaufania do przedstawicieli nieznajomych grup? Czy sama styczność z „obcymi” poprawia postawy wobec nich? A może znaczenie ma to, jak długo różne grupy etniczne funkcjonują ze sobą na jednym terenie? Odpowiedzi na te pytania udzielają Zuzanna Brunarska i Sabina Toruńczyk-Ruiz w artykule opublikowanym na łamach International Migration Review.

O zaufaniu napisano wiele. Tematem tym od lat zajmują się badacze społeczni, począwszy od psychologów, przez socjologów i politologów, na filozofach skończywszy. Brak zaufania ma bowiem poważne konsekwencje społeczne. Z jednej strony, na poziomie relacji indywidualnych nieufność nierzadko prowadzi do intensywnych, niekiedy nierozwiązywalnych konfliktów. Z drugiej strony, w przypadku relacji międzygrupowych brak zaufania może skutkować dyskryminacją „obcych”, czy wręcz stosowaniem przemocy wobec nich. Z kolei wysoki poziom zaufania związany jest z szeregiem pozytywnych, często niespodziewanych konsekwencji. Zaufanie prowadzi do redukcji uprzedzeń oraz wpływa na chęć pomocy potrzebującym nieznajomym.

Chamstwo

W zeszłym roku dużo mówiło się i pisało na temat książki Adama Leszczyńskiego „Ludowa historia Polski”. Miała być ona objawieniem, nowym spojrzeniem na historię, głosem uciszonych przez lata. I rzeczywiście była, natomiast czegoś mi w niej brakowało. Z wielkim zaciekawieniem sięgnęłam więc po „Chamstwo” Kacpra Pobłockiego. Wydawało mi się, że może być ona uzupełnieniem, a tymczasem okazało się, że stała się punktem wyjścia. Dopiero analiza dokonana przez Pobłockiego przemówiła do mojego serca i rozumu.

Pogranicze wszystkiego. Podróże po Wołyniu.

Czym jest Wołyń? W naszych polskich głowach Wołyń kojarzy się przede wszystkim z rzezią, śmiercią i konfliktem. Wołyń to fragment naszej historii, ale nie tylko. To przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, o czym w niesamowity sposób pisze Natalia Bryżko-Zapór w książce „Pogranicze wszystkiego. Podróże po Wołyniu” wydanej przez Wydawnictwo Czarne.

Autorka nie skupia się na historii, bardziej interesują ją czasy współczesne. W swoich reportażach skupia się na ludziach – indywidualnych jednostkach, z którymi rozmawia, oraz szeroko pojętej grupie Wołynian. Nie dokonuje jednak żadnych uogólnień, nie dokonuje też ocen – opisuje jak jest, jak to widzi, bez oceniania. Co ciekawe, autorka opisując historię Wołynia porusza tematy często w Polsce pomijane – pisze o Żydach i ich kulturze, o prawosławiu i procesie zdobywania autokefalii, o innych religiach funkcjonujących na Ukrainie. Wołyń jest miejscem, w którym ścierają się przeróżne wpływy – geopolityczna historia tego rejonu jest niezwykle ciekawa i o tym pisze Bryżko-Zapór. Zwraca uwagę na wiele aspektów, o których często nie pamiętamy lub po prostu ich nie znamy. Konia z rzędem temu, kto na hasło „Wołyń” odpowie „baptyści, Polesie, kultura żydowska, jewroblachy”. Autorka, z dużym wyczuciem, opisuje zaś wszystkie te aspekty. Co ważne, przywoływane zdarzenia historyczne służą analizie teraźniejszości, a nie utrwalaniu konfliktów.

Recenzja "Wiecznego strapienia"

W spokojny sierpniowy wieczór wracałam wraz z córką i jeszcze jedną osobą znad morza. Tocząc się powoli w korku, toczyłyśmy niezwykle burzliwą dyskusję o pryncypiach. Przeważnie unikam rozmów na tematy polityczne przy dzieciach, jednakże teraz zareagować musiałam, bo owa współpasażerka zwróciła się do mej dziewięcioletniej córki słowami „a teraz musimy walczyć z jeszcze gorszą zarazą, z tęczową zarazą” i nie reagowała na moje prośby, by przestać. Rozmowa zaczęła podążać w dwóch zupełnie różnych kierunkach – ja przytaczałam argumenty z zakresu nauki, starałam się uruchomić w interlokutorce pokłady empatii (wszak wierzącą i praktykującą katoliczką jest), ona skupiała się na pomówieniach i zaprzeczeniu (być może i jakiś ksiądz wykorzystywał dzieci, ale homoseksualiści je sprzedają!).

Gotowe na wszystko?

W psychologii, podobnie jak w innych naukach, pojawiają się teorie kontrowersyjne, a nawet w pewien sposób niebezpieczne. Jedną z nich jest hipoteza przygotowania (ang. preparation hypothesis) zakładająca istnienie u kobiet biologicznego mechanizmu, który pozwala chronić narządy płciowe w sytuacji niechcianego seksu.

Założenia tej odważnej teorii powstały w oparciu o wcześniejsze badania, które wykazały, że seksualne pobudzenie narządów płciowych kobiet powstaje w odpowiedzi na różne bodźce seksualne. Nawet takie, które nie są związane z preferencjami seksualnymi lub uczuciami je wywołującymi.

Rozstrzygnięcie konkursu z miłości do niepodległości!

Waszym zadaniem było odpowiedzieć na 10 pytań w jak najkrótszym czasie, a na koniec podać imię/pseudo i adres mailowy. Swoich sił w sumie próbowało 88 osób, jednak tylko 64 dopełniło wszystkich warunków zadania konkursowego. Nagrodę w konkursie w postaci tajemniczej pozycji książkowej wydawnictwa Smak Słowa zdobywa osoba, która odpowiedziała poprawnie na wszystkie 10 pytań w jedyne 2 minuty i 1 sekundę.

Na początek prezentujemy poprawne odpowiedzi na pytania konkursowe.

Wspomnianym na początku zwycięzcą, a właściwie zwyciężczynią jest Maggie.Odpowiedziała na 10 pytań w najkrótszym czasie równym 2 min 1 s. Serdecznie gratulujemy!

Co ty wiesz o kobiecym orgazmie?

Męski orgazm nigdy nie był tematem poważnych badań i kontrowersji. Co innego orgazm kobiecy - od XIX wieku specjaliści spierają się o źródło jego pochodzenia. Co więcej historia jaką przeszła kobieca seksualność, narodziła wokół niej wiele mitów. Dzięki zaawansowanej technologii, badania z ostatnich lat pozwoliły obalić większość z nich. Tym samy przybliżyły nas o krok od poznania największej tajemnicy kobiecego szczytowania.

Zagadka seksualności kobiet od zawsze nie dawała mężczyznom spokoju, jednak długo nie zdawano sobie sprawy z jej istnienia. Były to czasy, kiedy nie było również rozróżnienia na orgazm pochwowy i łechtaczkowy, ponieważ nikomu nie przyszło do głowy, że kobiety w ogóle mogą szczytować.

Polacy w Nature!

Charles Darwin pewnie nawet nie podejrzewał, że w Polsce, około 70 km pod Kielcami zostaną odnalezione kolejne, niezbite dowody potwierdzające jego przełomową teorię ewolucji. Potrzebne było ponad 150 lat aby jednoznacznie wyjaśnić jak ryby znalazły się na lądzie. Dokonali tego młodzi, polscy naukowcy z Uniwersytetu Warszawskiego, którzy w jednym z kamieniołomów w Górach Świętokrzyskich odnaleźli najstarsze na świecie ślady pierwszych czworonogów.

Nikt w środowisku naukowym nie podważa już teorii ewolucji Darwina, toczą się jednak spory nad formę i lokalizację na osi czasu kluczowych dla nauki przemian. Do tej pory uważano, że stworzeniami uwikłanymi w przemianę ryb w płazy były tak zwane Elpistotege oraz Tiktaalik. Ich obecność na ziemi datowano na około 385 do 375 milionów lat temu. Uważa się że były to stworzenia, które miały bezpośredni związek z przemianą zwierząt wodnych w lądowe czworonogi. Tiktaalik reprezentujący jednocześnie cechy ryb oraz płazów był stworzeniem do niedawna uważanym za “brakujące ogniwo” ewolucji.