Ashton-James

PSYCHOLOGIA

Twórcza mowa ciała

mwronska · 6 stycznia 2013

Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że bardziej lubisz osoby, które naśladują Twoje gesty podczas rozmowy? Jak się okazuje, mimikra wpływa nie tylko na naszą postawę wobec partnera interakcji, ale również na myślenie twórcze osoby, która jest naśladowana! Doniosłe znaczenie ma zarówno jej obecność, jak i jej brak, zgodnie z doniesieniami opublikowanymi w Journal of Experimental Social Psychology.

Myślenie twórcze jest stymulowane przez społeczne problemy i oczekiwania. Badacze długo próbowali rozwikłać tajemnicę twórczości, analizując zagadnienie z punktu widzenia osobowości i zdolności poznawczych człowieka, jednak do tej pory mało wiemy na temat społecznych wymagań sytuacji, które warunkują procesy twórcze. Tę zagadkę postanowili rozwikłać Claire Ashton-James i Tanya Chartrand z University of British Columbia w Kanadzie i Duke University w USA. Do celów swoich badań uznali, że kluczowe w aktywności twórczej są dwa rodzaje myślenia: konwergencyjne i dywergencyjne. Pierwszy rodzaj aktywności umysłowej utożsamiany jest z myśleniem zbieżnym, prowadzącym do wytworzenia jednego właściwego rozwiązania. Wiąże się ze stosowaniem szerokich kategorii myślowych i dostrzeganiem podobieństw, wzorów i relacji zachodzących pomiędzy różnymi zjawiskami. Z kolei myślenie dywergencyjne nazywane jest myśleniem rozbieżnym, ponieważ nie prowadzi do uzyskania jednej poprawnej odpowiedzi. Pomocna w tym rodzaju myślenia jest umiejętność szybkiej zmiany punktów widzenia i umysłowych kategorii. Myślenie dywergencyjne sprzyja generowaniu odległych skojarzeń. W jaki sposób zastosowanie tych dwóch rodzajów myślenia zależy od wymagań społecznych? Wcześniejsze badania dowodzą, że myślenie konwergencyjne ułatwia współpracę i organizację, natomiast dywergencyjne wpływa korzystnie na innowację i dostrzeganie problemu z różnych perspektyw. Wynika to z faktu, że ludzie wykazują tendencję do dopasowywania swoich stylów poznawczych do wymagań społecznych.

PSYCHOLOGIA

Czy zamożność ogranicza rodzicielstwo?

natalia · 10 stycznia 2012

Czy łatwiej jest zdecydować się na wychowywanie potomstwa przed czy po rozpoczęciu kariery zawodowej? Wysoki status społeczno-ekonomiczny rodziców (dobre wykształcenie oraz zaplecze finansowe) ma pozytywny wpływ na rozwój dziecka, ale w jaki sposób wpływa na jakość rodzicielstwa?

Na to pytanie postanowili odpowiedzieć Kostadin Kushlev, Elizabeth Dunn i Claire Ashton-James na łamach Journal of Experimental Social Psychology. Jednym z najważniejszych momentów w życiu każdego człowieka jest decyzja o powiększeniu rodziny. Ankieta przeprowadzona w Wielkiej Brytanii (Vision of Britain) ujawniła, że 42% pracujących kobiet w wieku 30 lat odkłada rodzicielstwo z powodów finansowych. Badacze postawili hipotezę, że zamożność aktywuje u ludzi orientację sprawczą, która jednocześnie koliduje ze wspólnotową orientacją rodzinną. Orientacja sprawcza napędza bowiem ludzi do rozwijania osobistych celów i bycia niezależnym od innych, co naturalnie stoi w opozycji do komunalnego charakteru rodzicielstwa. Spójność pomiędzy celami i działaniami jest istotna w doświadczaniu poczucia sensu. Zamożność może więc wiązać się ze zmniejszonym poczuciem sensu podczas opieki nad dziećmi. Aby sprawdzić czy podejrzenia te pokrywają się z rzeczywistością, psychologowie przeprowadzili dwa badania.