Posts

Mimikra receptą na zmianę diety dzieci

Twoje dzieci wolą jeść cukierki i pić słodzone napoje? Najnowsze badania opublikowane w Food Quality and Preference dowodzą, że naśladowanie może wpłynąć na zmianę w zachowaniu dziecka i pomóc w promowaniu nowego, zdrowego trybu żywieniowego.

Problem otyłości wśród dzieci ciągle rośnie. Jak podają Angélique Martin, Jacques Fischer-Lokou oraz Nicolas Guéguen z Université de Bretagne-Sud: ostatnie obserwacje we Francji pokazały wzrost występowania tego problemu aż o 13% względem lat ubiegłych! Powody otyłości są różne. Obejmują między innymi złe nawyki żywieniowe, zaburzenia metaboliczne organizmu, czynniki psychologiczne, a także wywieranie wpływu społecznego: w tym atrakcyjne reklamy zachęcające do konsumpcji produktów wysoko-tłuszczowych oraz glukozowych.

Poparcie akcji w internecie zmniejsza jej wsparcie w realu

Czy podpisałeś kiedyś petycje w internecie? Polubiłeś stronę, która wspierała jakąś akcję społeczną? Według psychologów Sandy Schumann i Olivera Kleina, ta czynność jest przejawem lenistwa (zwana slacktywizmem od angielskiego terminu slack oznaczającego obiboka) i paradoksalnie zmniejsza prawdopodobieństwo, że zgodzisz się na wsparcie tej akcji poza internetem.

W artykule empirycznym, nagrodzonym przez European Association for Social Psychology, Schumann i Klein zadali sobie pytanie: „jakie są konsekwencje wspierania akcji społecznych w Internecie?”. Dotychczasowa literatura wskazywała na dwie sprzeczne konkluzje. Jedną z nich jest wyjaśnienie w kategoriach techniki wywierania wpływu tzw. „stopy w drzwiach” - zgodnie z tą tezą, jeśli chcesz, żeby ktoś spełnił dużą prośbę (udział w pikiecie na mieście), poproś go najpierw o małą prośbę (polub naszą stronę). Zatem prośba o wsparcie akcji w Internecie (mała prośba) powinna doprowadzić do zwiększenia szans na uczestnictwo w akcji offline (duża prośba). Z drugiej strony, lenistwo (slacktywizm) mogłoby prowadzić do aktywności, która spełnia jedynie funkcje wzbudzania samozadowolenia osoby deklarującej udział w przedsięwzięciu, jednocześnie zmniejszając udział w wydarzeniu offline.

Idealny kandydat na męża? Ten, który opowiada ciekawe historie

Dobrzy narratorzy potrafią sprzedać produkt i rozbawić towarzystwo. Jeżeli w dodatku są mężczyznami, umiejętność snucia barwnych opowieści zwiększa ich atrakcyjność w roli potencjalnych partnerów życiowych.

Do takich wniosków doszli John Donahue z Uniwersytetu w Północnej Karolinie i Melanie Green z Uniwersytetu w Buffalo. Naukowcy chcieli sprawdzić w jaki sposób umiejętność opowiadania historii wpływa na postrzeganą atrakcyjność narratora w związku krótko- oraz długoterminowym. W tym celu przeprowadzili trzy eksperymenty, w których łącznie wzięło udział 388 osób, z czego 55% stanowiły kobiety. W każdym z nich uczestnicy określali atrakcyjność wybranej osoby w roli potencjalnego partnera – kobiety oceniały mężczyzn, natomiast mężczyźni oceniali kobiety.

Borelioza na kozetce

Borelioza to kleszcze, to zapalenie stawów, to ciągłe zmęczenie - co ma borelioza do psychologii? A jednak. Wiele osób cierpiących na boreliozę zanim otrzyma prawidłową diagnozę, jest kierowanych do psychologa lub psychiatry. Co powinniśmy wiedzieć o psychologicznym aspekcie boreliozy? Profesor Holly Westervelt i grupa badawcza pracująca pod kierownictwem Kaplan zgromadzili wnioski z badań neuropsychologicznych i psychologicznych osób chorych na boreliozę.

Znaj swojego wroga

Badania pokazały, że osoby chore na boreliozę gorzej wypadają w testach mierzących płynność słowną oraz różnych testach pamięci, w tym w teście mierzącym przypominanie słów. Westervelt pisze, że osoby chore na boreliozę obok problemów somatycznych w gabinecie psychologicznym często zgłaszają chroniczne zmęczenie, bóle głowy, problemy ze znalezieniem słów czy zaburzenia pamięci krótkotrwałej. Te objawy przypominają depresję, którą często sygnalizują osoba chora na boreliozę. Ale zaburzenia pamięci występujące w tej chorobie nie dają się wytłumaczyć jedynie afektywnymi powodami, więc leczenie depresji u osoby chorej na boreliozę nie przyniesie sukcesu. Przyczyny depresji wywołanej przez boreliozę leżą gdzie indziej.

Starzenie się a skłonność do ryzyka

Czy osoby w starszym wieku są mniej, czy też bardziej skłonne do podejmowania ryzyka? W najnowszym badaniu opublikowanym na łamach Frontiers in Psychology polscy badacze analizują wpływ wieku na tolerancję ryzyka i efektywność podejmowanych decyzji. Autorzy wykorzystują laboratoryjne zadanie behawioralne, w którym wraz z wiekiem skłonność do podejmowania ryzykownych decyzji zdecydowanie maleje. Jednocześnie, osoby starsze zachowują efektywność procesów intuicyjnych (bazujących na doświadczeniach życiowych), dzięki czemu doświadczenie porażek albo sukcesów podobnie wpływa na poziom ryzyka w dalszych decyzjach podejmowanych przez osoby w obu grupach wiekowych.

Kobieta – naukowiec? To brzmi dumnie!

Wyobraź sobie, że rekrutujesz kandydatów do pracy na stanowisko kierownicze. Dostajesz takie samo CV od kobiety i mężczyzny. Kogo wybierzesz? Z badania opublikowanego w „Proceedings of the National Academy of Sciences” (PNAS) wynika, że w procesie zatrudnienia w nauce płeć ma znaczenie! Okazuje się, że kobiety jako pracownicy naukowi otrzymują mniejsze zarobki i mniejsze wsparcie w pracy. A to wszystko przez… postrzegane mniejsze kompetencje.

Wszyscy cenią sobie Marię Skłodowską-Curie, a Kopernik podobno była kobietą. Jednak dane statystyczne mówią, że liczba kobiet w wielu dziedzinach nauki jest o wiele mniejsza niż mężczyzn. Zwłaszcza mało jest kobiet z tytułem profesorskim. Z tytułem doktora kobiet jest co prawda więcej, ale poziom zatrudnienia kobiet jako młodych asystentów na uczelni jest niewielki. Choć w ostatnich latach liczba kobiet, które otrzymały granty na badania, się zwiększyła, poziom ten jest nadal niski. Z raportu “Women for Science: Inclusion and Participation in Academies of Science” opublikowanego przez Południowoafrykańską Akademię Nauk (ASSAf) w lutym 2016 wynika, że średnio na 100 członków akademii nauk przypada… 12 kobiet. W Polsce jest to jedynie 4% (na 533 członków PAN przypadają 22 kobiety). Co jest przyczyną tych dysproporcji?

Dlaczego nie możemy zerwać z Facebookiem?

“Wiesz co” - zaczęła znajoma na mój wniosek, że może za długo przesiaduje na Facebooku - “ale ja w ten sposób mam kontakt ze swoimi znajomymi z Polski i mogę dzielić się tym, co u mniej się dzieje na co dzień.” W zasadzie nie było nic więcej do powiedzenia. Ludzie używają Facebooka (FB) z różnych powodów, ale bardzo ogólnie te powody można spiąć klamrą “powodów społecznych” (Nadkami, Hoffman, 2012). Psychologów zastanawia fenomen portali społecznościowych, które z racji natury rzeczy nie dostarczają dotyku czy wymiany spojrzeń. Mimo tego, bardzo wiele osób posiada aktywne konta. Znamy jednak bardzo ciekawe badania, które wykazują istnieje dwukierunkowego procesu rządzącego dążeniem do fejsbukowania, jak i ciągłym pozostawaniem w nim.

Samospełniająca się przepowiednia otyłości

Otyłość wraz z innymi chorobami cywilizacyjnymi wiedzie prym wśród najczęściej występujących problemów zdrowotnych. Profilaktyka otyłości wydaje się być ważnym zadaniem stojącym przed współczesną medycyną. Główną przyczyną otyłości są niewłaściwe nawyki żywieniowe, w tym przede wszystkim nadmierna podaż energii współwystępująca ze zbyt niską aktywnością fizyczną. Ale czy są to jedyne czynniki ryzyka?

Norwescy badacze postanowili sprawdzić czy postrzeganie siebie jako osoby o nadmiernej masie ciała w okresie adolescencji może doprowadzić do wystąpienia nadmiernej masy ciała w okresie wczesnej dorosłości i czy jest to w jakiś sposób moderowane przez aktywność fizyczną.

Emocje wypisane na twarzy

Czy zasłonięcie oczu mogłoby ułatwiać odczytywanie emocji z twarzy? Wydawałoby się, że wprost przeciwnie - im więcej źródeł ekspresji tym łatwiej możemy zrozumieć cudze emocje. Jednakże, jak pokazują badania opublikowane na łamach Cognition, trzylatki lepiej rozpoznają emocje drugiej osoby, gdy nie widzą jej oczu!

Pomimo wielu badań na temat rozpoznawania emocji z twarzy, naukowcy wciąż nie są zgodni co do tego w jakim wieku osiągamy poziom tej umiejętności typowy dla osób dorosłych. W celu szczegółowego zbadania tego procesu, zespół badaczy pod przewodnictwem profesor Debi Roberson z Uniwersytetu w Essex przeprowadzili trzy badania z udziałem osób w różnym wieku, manipulując w nich dostępnością informacji pochodzących z różnych części twarzy.

Czy relacje rodziców z dziećmi wpływają na ich późniejsze związki?

Jak ważna jest więź z rodzicami? Dysfunkcyjna relacja między rodzicami a dziećmi może u tych drugich powodować m.in. poczucie osamotnienia w ich związkach miłosnych w wieku dojrzałym! Okazuje się, że relacje dzieci z ich opiekunami mogą kreować odmienne wzorce postrzegania, odczuwania i zachowania wobec siebie i innych. Dlaczego tak się dzieje?

John Bowlby w książce „Przywiązanie” wskazuje, że relacja przywiązania należy do zachowań instynktownych i kształtuje się głównie wskutek aktywności dziecka wobec rodziców. Jej biologiczną funkcją jest ochrona przed niebezpieczeństwami. Małe dzieci nie mogą liczyć na siebie. Nie są zdolne do przetrwania w samotności. Fundamentalnym celem interakcji między dzieckiem a opiekunem jest uformowanie długotrwałego i emocjonalnego związku między nimi. Nie zawsze jednak tak się dzieje.