Posts

Dobroczynne skutki romantycznego myślenia magicznego

Myślenie magiczne przejawia się w stereotypach, uprzedzeniach i irracjonalnym myśleniu. Myślenie magiczne może prowadzić do niepoprawnych wniosków - bywa, że wynika ze zniekształceń podstawowej wiedzy o świecie. Jakie skutki dla człowieka może mieć zatapianie się w myśleniu magicznym? Czy wiąże się tylko z negatywnymi konsekwencjami, czy można zbadać również pozytywne następstwa tego typu procesów myślowych?

Antropolog sir James Frazer twierdził, że myślenie magiczne oparte jest na prawie styczności i podobieństwa. Prawo podobieństwa zakłada, że obiekt przypominający daną osobę postrzegany jest jako cząstka tej osoby. Mowa np. o fotografii, dzięki której możemy „odczuć” bliskość i obecność osoby ze zdjęcia. Prawo styczności przejawia się w wierzeniu, że kontakt fizyczny z daną osobą może skutkować poczuciem transferu bliskości. Myślenie magiczne z wykorzystaniem prawa styczności będzie przejawiać się w poczuciu, że odczuwamy bliskość osoby, z którą np. przebywaliśmy w danym miejscu.

Przewaga pierwszego i ostatniego smaku

Istnieją liczne badania nad efektem pierwszeństwa i świeżości, jednakże w większości dotyczyły one bodźców wizualnych i werbalnych. Dwa eksperymenty przeprowadzone przez Thomasa Daniela i Jeffreya Katza, opublikowane na łamach Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition, pokazały, że efekty te dotyczą również bodźców smakowych.

Dotychczasowe badania poświęcone smakowi dotyczyły głównie awersji w stosunku do jedzenia oraz zdolności do rozpoznawania czy jedzenie jest wartościowe lub czy może być trujące. Zagadnienia te dotyczyły więc informacji przechowywanych w pamięci długotrwałej. Tym samym, niewiele badań dotyczyło informacji dotyczących bodźców smakowych przechowywanych w pamięci krótkotrwałej. Tematem tym postanowili się zająć naukowcy z Westfield State i Auburn University.

Jak wyobraźnia pomaga nam w rzeczywistym działaniu? Weź udział w badaniu i wygraj książkę.

Na ile sposobów można czytać ten sam tekst? Czym są ucieleśnione symulacje i jaką rolę odgrywają w rozumieniu języka? Zasadniczym zadaniem języka jest przekazywanie znaczenia, niezależnie od tego, czy w danym momencie ton wypowiedzi jest szorstki, przekonujący, nabrzmiały emocją czy opływający w niedomówienia. Wprawiamy w wibracje struny głosowe po to, żeby nasze najskrytsze myśli pojawiły się w umyśle drugiej osoby. Możemy mówić o wszystkim – od nowego szczeniaka, przez rowerową wycieczkę po parku, po rzeczy, które tak naprawdę nie istnieją, jak latające świnie – a kiedy to robimy, nasi słuchacze wypełniają obraz detalami, o których nigdy nie wspominaliśmy: zapachem mokrej sierści czy zielenią równo przystrzyżonych trawników.

Uśmiechnij się!

Naukowcy od dawna interesują się wyrażaniem i spostrzeganiem prawdziwości emocji, ukazujących się na twarzach ludzi. Czy łatwo jest nam manipulować i oszukiwać otoczenie co do naszych prawdziwych uczuć? Czy hasło “keep smiling” sprawdza się zawsze i wszędzie? Czy autentyczny uśmiech, to ten amerykański, szeroki, niemal “od ucha do ucha”, z widocznym uzębieniem? a może uśmiech Mona Lisy, delikatny, tajemniczy?  

Jak wiadomo, na ekspresję uśmiechu składa się praca mięśni całej twarzy, jednak zdecydowali się prześledzić sam ruch i jego dynamikę w zakresie dolnej partii twarzy - głównie ust. Zastanawiali się, czy szerokość uśmiechu, kąt uniesienia kącików ust, a nawet stopień ukazania zębów, ma wpływ na postrzeganie osoby jako autentycznej, sympatycznej czy szczęśliwej?

Mądrze wybierz kompana do... drugiego śniadania!

Z kim spędzasz przerwę na lunch? O czym wtedy rozmawiacie? Okazuje się, że te dwa czynniki mogą mieć ogromne znaczenie dla Twojego dobrostanu w pracy!

Wielu pracodawców zdaje sobie sprawę z konieczności regeneracji sił w czasie pracy i zapewnia pracownikom – mniej lub bardziej formalny – czas na przerwę od zajęć zawodowych. Jednak w jaki sposób spędzać taką przerwę, aby jej wartość dla odpoczynku była jak największa? Badacze z Uniwersytetu w Muenster postanowili przyjrzeć się temu, jaki wpływ na proces regeneracji ma towarzystwo podczas przerwy na lunch.

Dzieci pomagają innym, bo sprawia im to przyjemność

Przez pierwsze kilka lat życia dzieci w zdecydowanej większości przejawiają zachowania egoistyczne. Powszechnie uważa się, że zachowania nastawione na altruistyczną pomoc drugiej osobie rozwijają się ok. 3-4 roku życia, gdy relacje społeczne zaczynają mieć dla dzieci istotne znaczenie. Coraz więcej doniesień naukowych wskazuje jednak, że już dzieci w wieku poniemowlęcym skłonne są do bezinteresownego pomagania innym, zarówno dorosłym jak i innym dzieciom. Nie wykazano jednak do tej pory, dlaczego już od najmłodszych lat jesteśmy skłonni do pomocy nieznajomym. Najnowsze wyniki badań dostarczają ciekawych wyjaśnień, sugerując, że dzieci pomagają innym, ponieważ takie postępowanie sprawia im przyjemność.

Czy osoby wierzące w teorie spiskowe myślą inaczej?

Wiele badań pokazuje, że kultura i religia mają silny wpływ na sposób myślenia, podejmowanie decyzji i funkcjonowanie percepcji. Przykładowo, Azjaci spostrzegają świat bardziej globalnie (całość składająca się z części), w przeciwieństwie do Europejczyków i mieszkańców Ameryki Północnej, u których dominuje myślenie częściowe (pojedyncze elementy w całości). Jak podaje Michiel van Elk z Uniwersytetu w Amsterdamie, równie silny wpływ na te procesy może mieć wiara w teorie spiskowe i zjawiska paranormalne.

Czy istnieje związek między martyrologią a niechęcią wobec uchodźców?

Polacy nie chcą uchodźców w swoim kraju. Boją się o przyszłość swoją i Polski. Niechęć ta często nie jest przejawiana poprzez konstruktywną dyskusję, a raczej poprzez wulgaryzmy, obraźliwe wyzwiska czy stereotypowe podejście do tematu. Żyjemy w czasach, w których problem ksenofobii Polaków osiąga chyba swój punkt kulminacyjny. Dlaczego tak się dzieje? Z czym wiąże się taka niechęć? Profesor Krystyna Skarżyńska z SWPS w Warszawie wraz z Kamilą Przybyłą przeprowadziły ciekawe badanie, w którym odkryły intersującą zależność pomiędzy akceptacją przekonań martyrologicznych a ksenofobią.

Weź udział w badaniu mózgu!

Zespół naukowców z Instytutu Psychologii Polskiej Akademii Nauk prowadzi badania mające na celu rozpoznanie biologicznych mechanizmów powstawania zachowań nałogowych, w tym różnych form uzależnień: od hazardu, od alkoholu. W związku z tym badaniem naukowcy poszukują pełnoletnich mężczyzn doświadczających problemu uzależnienia od alkoholu lub uzależnienia od hazardu chętnych do badania z użyciem rezonansu magnetycznego.

Poszukujemy pełnoletnich mężczyzn doświadczających problemu uzależnienia od alkoholu lub hazardu. Badanie polega na wypełnieniu krótkiej ankiety (około 20 minut) oraz wizycie w Pracowni Obrazowania Mózgu (2 godziny) w Warszawie.

Utrata kontroli nad zachowaniami seksualnymi zaczyna się w mózgu?

Problem utraty kontroli nad zachowaniami seksualnymi staję się coraz powszechniejszy. Ciągle brakuje jasnej definicji oraz jednoznacznego określenia mechanizmów powstawania i utrzymywania się tego problemu. Naukowcy z Uniwersytetu w Cambridge przeprowadzili badania naukowe w celu odnalezienia neuronalnego podłoża problemu zwanego kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi.

Doktor Valerie Voon wraz z zespołem w 2014 roku postanowiła przeprowadzić badania dotyczące podstaw neuronalnych kompulsywnych zachowań seksualnych (ang. Compulsive Sexual Behaviours). Kompulsywne zachowania seksualne są zazwyczaj utożsamiane albo z zaburzeniem kontroli impulsów, albo z uzależnieniami od czynności czyli tzw. uzależnień behawioralnych. Powszechnie znanym objawem uzależnień jest zmiana reakcji na wskazówki dotyczące obiektu uzależnienia, czyli na przykład osoba uzależniona od alkoholu będzie bardziej wrażliwa na bodźce związane z alkoholem niż z inną substancją. Wysoka wrażliwość na bodźce danej kategorii jest również związana z podwyższonym prawdopodobieństwem nawrotu. Wrażliwość na wskazówki bodźców nagradzających (tj. apetytywnych) ma swoje podłoże neuronalne. Są to struktury neuronalne takie jak brzuszne prążkowie (ventral striatum), grzbietowa przednia część zakrętu obręczy (dorsal anterior cingulate) oraz ciało migdałowate (amygdala). Czy w przypadku CSB reaktywność na wskazówki seksualne w grupie osób z problemem będzie podwyższona?